Het geijkte beeld dat er van advocaten bestaat is een gedistingeerde man met een krijtstreep pak, Italiaanse schoenen en een kalfslederen aktetas. Naast het feit dat er tegenwoordig meer vrouwen dan mannen actief zijn in de advocatuur, zal je hier op kantoor niet snel mensen er zo bij zien lopen. Het is eerder uitzondering dan gewoonte om in pak naar kantoor te komen, alhoewel de Italiaanse schoenen en leren aktetas een ‘must’ blijven. Toch zijn er enkele advocaten die altijd in pak komen omdat a) het ’s ochtends de kledingkeuze beperkt en dus makkelijker maakt, b) je nooit weet wat een dag je brengt (in meetings wordt het beeld van de ‘bepakte’ advocaat nog levend gehouden), c) als je toch netjes moet je het maar beter goed kan doen (dan heb je in het weekend echt vrij: Zowel van werk als van het bijbehorende kledingregime) en d) na het uiteenspatten van de internetzeepbel en de aftocht van daarbij horende hippieachtige figuren is het nu weer tijd voor formalisering (zeer principieel motief).
Wat ook de beweegredenen van advocaten mogen zijn om in pak naar kantoor te komen (ook al zitten ze de hele dag achter hun computer en zien ze geen cliënt) ik vind het zeer prettig om in ‘normale’ en lekker zittende outfit naar kantoor te komen. Een bijkomend voordeel is dat je nu verschil tussen mensen kan zien dankzij de kledingsvrijheid; je kan toch meer van jezelf in je kleding leggen (Frank Gooversiaans). Er moeten natuurlijk grenzen in acht genomen worden: geen leggings, legerbroeken, korte broeken, trainingsbroeken, bergschoenen, flipflops, slippers, T-shirts, sportkleding, maar die zou ik als ik niet naar kantoor ging ook in principe niet dragen. Als je niet weet wat aan te doen geldt er een praktische handleiding uit de Clifford Chance Business Casual Dress Policy: “It will depend on common sense. If you have to ask if the choice of clothing is appropriate, then it probably is not.”
Categorie: Add new tag, advocaten, Clifford Chance
